De prinsesjes op de fiets

Ohayo gozaimasu,

Een ding was zeker, vandaag gingen we hoe dan ook fietsen.
Dus na een japans ontbijtje, met ook hier weer dingen waar je de oorspong niet van weet.
Toch geproeft, maar dat is alles. Wel lekker omelet, rijst en miso soep.

Daarna onze trouwe ijzeren rossen bestegen en op naar de eerste plek op ons lijstje: international manga museum of kyoto. Katie keek haar ogen uit binnen, meer dan 50.000 manga boekjes in verschillende talen en verspreidt door het hele gebouw. Daarnaast waren er ook enkele exposities, vooral diegene die gaat over dojinshi (dus amateur mangaka) was erg interesant.
Daarna bij een kindervoorstelling geweest, waarbij door middel van plaatjes een verhaal wordt verteld door een nogal luidruchtige jappaner, die zichzelf erg leuk vond. Maar we begrepen het verhaal wel. Tot slot nog wat manga gelezen (lees: moeder even slapen) en daarna weer doorgegaan naar het volgende.

De grote weg gevolgd en naar het imperial palace gegaan. Dit is de plek waar allemaal gebouwen staan binnen grote muren waar de keizerlijke familie gewoond heeft, en regelmatig nog komt.
We moesten eerst ons aanmelden door middel van paspoorten en handtekeningen, om vervolgens binnen te komen. Hier kregen we een gids bij en zijn we langs bijna alle gebouwen gekomen met bijbehorende uitleg. Dit kostte een keer helemaal niks. Vooral de japanse tuin die erbij zit was erg mooi. Alles wordt iedere dag bijgeknipt en geveegd.

Daarna door allerlei straten en door middel van embarmelijke engelse uitleg, heuvels en bergen uitgekomen bij de wereldberoemde stenentuin. Daar is in een tempel een stuk met 15 stenen en daaromheen grind, wat keurig geharkt is. Heel ontspannend, een soort zen tempel.

We zijn hier ook nog in gesprek gekomen met een vader en dochter die uit frankrijk komen. Dus sociaal zijn we zeker. Hier een tijdje mee lopen praten over de reis, en dochter ook helemaal gek van japan. Hier fotos mee uitgewisseld en fijne reis gewenst.

Daarna kwamen we op de terugreis naar onze ryokan nog een enorme daiso tegen (de 100 yen shop) en ook hier liepen we weer met een vol tassie naar buiten. Onze ryokan daarna vrij snel gevonden en op onze kamer lekker gegeten.

Na het eten op de fiets op zoek gegaan naar een game arcade hall, voor een ddr machine voor katie. Met die vier pijlen waar je op danst. Maar helaas nog niet gevonden, moeders bijna overspannen want we moesten voor 12 uur binnen zijn. Maar alles is weer gelukt.

Wat waren we moe, dus onze ogen sloten erg snel.

Groetjes Katie en Anita

Kyoto manga museum, en ja het regent
Moeders op de fiets
Katie op de fiets
Een poort bij het keizerlijk paleis
Stenen uit de stenen tuin
Groepsfoto met de vader en dochter
Eerste harley gesignaleerd, maar het personeel wist niet eens wat ze in de etalage hadden staan.
Ons bij elkaar gekochte hutsteltje voor de avond

Kyoto, here we come

Ohayo gozaimasu,

Opgestaan en afscheid genomen, met fotos. daarna terug naar het station gelopen, wat 5 minuten zou moeten duren volgens de folder, maar dat is natuurlijk lariekoek. Dus een half uur laten zaten we op het station met een bevroren flesje fanta. Vervolgens overpaniekende amerikanen die met hun enorme accent niet wilden geloven dat het echt de hida express was die bij het station stond.

Met de limited express trein terug naar nagoya, en tadaa, daarna met de supersnelle, back to the future, de shinkansen. Deze trein gaat gemiddeld 300/400 km per uur. Dus binnen een half uurtje waren wij in kyoto.

Op onze weg naar het hotel, is toch wel een van de meest bizarre dingen van onze reis gebeurd.
We kwamen een nederlander tegen, die behulpzaam was, uit de richting van utrecht kwam, en bleek achteraf in Houten te wonen. En moeders kent zijn broer. Dus jongens, ook al zit je aan de andere kant van de wereld, het maakt niks uit. Laat dit het bewijs zijn.

Onze ryokan gevonden, mooie chique kamers en ook hier weer aardige bediening. Ontbijtje voor de volgende morgen gereserveerd. En voor alle luitjes die onze berichten braaf lezen, hebben we eerst alles weer bijgewerkt.

Daarna de omgeving van onze verblijfplaats verkent, we kwamen er al rap achter dat we snel een fiets moesten huren. Want het is ook hier, errug groot. We hadden lunch gehaald bij de lokale supermarkt en daarna langs het water gegeten. Ook hier in japan leven er mensen onder een brug. Dus hoe mooi het hier ook is, ook hier is armoede.

Een groot winkelcentrum verkent, waar ook weer een daiso zat, dat is waar bijna alles 100 yen kost. En een verdieping hoger zat een enrome boekenwinkel, waar katie trots naar buiten liep met haar japanse mangaboekje(voor de kenners deel 1 van tales of symphonia).

Eenmaal terug bij onze ryokan hebben we een lekker bad genomen, waar appels in dreven.
Dus dat was wel erg gezond badderen. Heerlijk warm en lekker ruim.

Tenslotte bij het station een lekkere donut gegeten bij mister donut, daar kregen we ook een shok te verwerken, want wat blijkt, alle donuts die overblijven na sluitngstijd, worden hup, zo in de vuilniszak gedaan en weggegooid. We konden dit niet meer aanzien dus terug naar onze ryokan en daarna lekker ons bedje in gekropen....

Groetjes Katie en Anita

Onze supersnelle shinkansen

Onze kamer voor de komende 3 nachten
Onze lunch, bestaande uit stokbrood, japanse lunchbox, sla en andere kleine hapjes

Water, water uit de lucht

Konnichiwa,

Na weer een nacht op de dunne futon, kon moeders nog niet helemaal wakker worden.
Katie is dus het dorpje ingegaan om wat lekkers te eten te halen voor ons ontbijt.
Dus lekker bij de 24 uur winkel, chocolade broodjes, worst, gewone broodjes en aarbeienmelk gehaald. Maar daar bleef het niet bij, want haar uitstekende neus vond natuurlijk een boekenwinkel, met manga, waar ze uiteindelijk na lang besluit naar buitenliep met de gothic en lolita bible, een tijdschrift met allemaal informatie en fotos over lolita mode.

Daarna lekker ons ontbijtje opgegeten, en doorgegaan naar de ochtendmarkt, die iedere morgen plaatsvind aan de rand van de rivier. Hier lekkere japanse pruimen gekocht, en doorgegaan naar een mooie tempel. ook hier weer netjes onze handen en mond gewassen, en daarna naar het governement hall museum. Hier was allemaal informatie, en bewaarde stukken over de geschiedenis van het plaatsje takayama te vinden.

Daarna wilden we door naar het hida folks village, waar allemaal oude hutten staan zoals ze vroeger leefde. Helaas kwamen we daar wat aan de late kant aan, dus vonden we het niet de moeite meer om naar binnen te gaan. Maar inees zagen we een winkel vol met teddyberen, niet een, niet twee, maar wel honderden. Van made in china, tot echte steiff en roosevelt beren.
Moeders was in hemel, en werd verliefd op een leuk klein russ beertje, ook katie kon niet met lege handen naar buiten lopen en kocht een leuke beren portomonne, met bijpassende sleutelhanger. We mochten zelfs een foto maken van de winkel voor oma reinie.

Op de terugweg naar onze minshuku kwamen we langs een winkel waar ze allemaal school uniformen verkopen. Hier heeft katie twee paar schoolsokken gekocht, en helaas hadden ze geen nekstrikken meer in het zwart.De hele familie vond het geweldig dat er toeristen in hun winkel wat kwamen kopen. En een voor een kwamen ze kijken.

Savonds hebben we lekker gegeten in een tentje aan de winkelstraten van takayama, moeders had rijst met miso saus curry, en ze leert steeds beter met stokjes eten. Katie had noedels met rollade erin. Het smaakte ons prima.

Savonds lekker asociaal chippies lopen vreten voor de kijkbuis, en daarna lekker slapen, en natuurlijk nog even lekker in bad met ze tween.

Groetjes Katie en Anita

Brug langs de takayama hoofdrivier

Grote poort over een brug

Grote tempel, gebouwd op een berg

Bijdehante schoolkinderen

Moeders in de berenwinkel

En haar persoonlijke trots

Katie aan de noedels

Moeders klaar voor het bad

Bulderend Water

Ohayo gozaimasu,

We werden smorgens wakker, en gingen op naar ons ontbijt, wat ook door de eignaresse werd gemaakt. Ook hier weer heel veel bakjes, moeders hield haar hart vast waarmee ze weer de keuken uitkwam. Ons ontbijt bestond uit witte rijst, miso soup, en andere soep, gebakken ei, zalm, broodjes, honing, sardientjes, salade, pudding, thee, jusorange, en engels thee met suiker.
We zaten dus hartikke vol na afloop. Katie had de avond ervoor een mooie tekening gemaakt om de mensen te bedanken voor de gastvrijheid, hier waren ze ook erg blij mee, ze liet hem niet meer los.

Een lekker wandeling daarna gemaakt door Narai, de bekende brug bezocht, die gerecronstrueerd is uit de edo periode. En de berg opgelopen waar we veel groen gezien hebben.

De koffers opgehaald, en naar het station klaar voor onze treinreis naar takayama.
Weer een goede verbinging, en er lijkt geen einde te komen aan het mooie landschap.

Eenmaal aangekomen in Takaya storte het van de daken, en hebben we bij de eerste de beste supermarkt een paraplu gekocht. Daarna op zoek naar de minshuku, die we ditmaal zonder hulp gevonden hebben. Een iets kleinere kamer dan Narai, maar met tv.
Ondanks dat het storte, toch leuk aangekleed, en lekker uit eten geweest in een klein restaurantje. Hier hebben we hida beef gegeten, de lokale koe daar, en van de grilplaat. Ook hier weer stuk of zes bakjes, en het smaakte heerlijk.

Daarna terug naar de minshuku, waar de futon dunner is, maar de kussens zachter (ietsjes maar) en mams het idee heeft dat we aan het kamperen zijn in houten huisjes. Maar dat is traditioneel japan zeggen we maar. Lekker aan de chippies gegaan, en katie zat aan de tv gekluisterd voor een japanse soapserie (in tokyo hingen overal posters daarvan). Moeders aan de bouget reeks, en daarna heerlijk geslapen. We liggen hier vroeg op bed

Groetjes Katie en Anita

De mooie brug van Narai

Pap, laat het een tip zijn, laat het niet zo ver komen

Onze alleraardigste, gastvrije japanse minshuku eigenaren

Het prachtige uitzicht vanuit de trein, hier hangt de mist boven het water.

Katie die de thee uitprobeerd, ook hier zeewierMoeders die de futon uitprobeerd, en het is warm

Mama aan de sake

Konban wa,

Ojee, nadat we ons verslapen hadden, rende moeders nog naar het ontbijt om wat broodjes te pikken en eieren, en katie was al aan het uitchecken. snel op de metro gestapt, en overgestapt bij het enorme shinjuku station. Helaas is het treinen netwerk zo waterdicht daar, dat ondanks dat we ons verslapen hadden, we het nog niet voor elkaar kregen om de trein te missen, en moesten we zelfs nog wachten. Wat een keurige treinen, geen fc utrecht vandalen, geen papiertje, of stofje. Je kan zelfs de banken draaien in de richting waarop je wilt zitten.

De treinreis was een lange rit, maar met een prachtige omgeving, eerst tokyo uit, en later bergen, rivieren en rijstvelden. Dus Katie heeft geen oog dichtgdaan, en Moeders lag te maffen.
Hier kwamen we aan in het dorpje Narai, waarvan gezgd wordt dat er duizen huizen op een straat liggen. Het dorpje bestaat ook uit een lange straat, waar ook ergens onze minshuku lag.
Ook hier vonden gelukkig wat behulpzame jappaners, die ons naar onze minshuku brachten.
Wat een vriendelijke mensen hier, moeders voelt zich thuis.

Hier werden we warm onthaald, en moesten we zoals in de traditionele japanse huizen, onze schoenen uitdoen, en slippers aan. Hoewel het aan de buitenkant er klein uitziet, loopt het ruim 30 meter naar achteren, we hadden medelijden met de man die de koffers droeg.
Hier kwamen we in onze kamer, met de tatami matten op de grond, en de tee stond klaar.
Groene zeewier thee, effe wennen. (en geen suiker). We kregen er lokale thee appertieven bij, roze augurk uit de omgeving, en een soort zoet balletje, waarvan we nog steeds niet weten wat het is.

Daarna het drop goed bekeken, zowel bij een boeddhistische tempe, als een shintoistische tempel geweest. Ook enkele begraafplaatsen bekeken en daarna weer terug naar onze minshuku.

Hier kregen we japans avondeten, die de eigenareese zelf gemaakt had. Ons eten bestond uit allemaal kleine schaaltjes, gevuldt met allerlei dingetjes. Gefriturrde groente, sushi, stukjes un gesneden beef, bebakken baars, zalm, en nog meer hapjes. De smaak is nog even wennen, maar ze had het heerlijk bereid en het zag er prachtig uit. Bij het eten klregen we sake, wat in narai gebrouwd werd. Het smaakt een beetje naar wijn maar dan wat sterkere alcahol smaak, en ziet eruit als water. Nadat we bijna alle bakjes doorgwerkt hadden ( onze buik zit ook ergens vol) gingen we aan de praat met de eignaresse. Ze sprak dan wel geen engels en wij geen japans, maar toch door middel van gebaren en uitleg begrepen we elkaar. Moeders kreeg steeds meer glaasjes drank, eerst sake, toen de lokale wijn erbij en tot slot nog zelfgebrouwen fruitwijn.

Nadat we dus 3 uur later klaar waren met eten, en erg gezliig met de eigenaresse over onze reis tot nu toe, en holland gepraat hadden, gingen we doucen/bad.
In japan douche je namelijk eerst voordat je in bad gaat, was je je haren en lichaam, en als je helemaal schoon bent dan stap je in bad om te ontspannen. Errug lekker.
Daarna afdrogen, yukata aan en de futon bedden opmaken.

Onze bedden waren middeldikke opvouwbare matrassen, met een kerihard balletjes kussen voor je hoofd, maar wel een heel lekker poofy dekbed. Onze kamer zelf had ook meedere schuifdeuren met de traditionele papeiren en houten raampjes.

We waren helemaal moe van het badderen en de sake, dus onze ogen vielen snel dicht.

Shinto tempel te herkennen aan de oranje kleur

Boedhistische tempel met een mooie buddha ervoor

Speciale augurken voor bij de thee

Katie aan de zeewierthee, smaak is ff wennen

Ons avondeten gemaakt door yuriko-san

Katies nieuwe manga figuurtje, die verschillende poses kan aannemen

Kung-fu yukata stiijl
Jaja, chackie chan kan er nog wat van leren

Katie wordt beroemd

Konnichiwa,

Het is alweer zondag, lekker geslapen in ons hotelletje, en japanse tv gekeken.
Na een lekker ontbijtje, heeft katie haar complete nieuwe lolita outfit aangetrokken, speciaal voor harajuku tokyo.
Vlak voor het harajuku station komen iedere zondag jongeren bij elkaar die zich kleden in cosplay, lolita of visual kei. allemaal extreme japanse kledingstijlen. Dit wordt dan ook druk bezocht door toeristen.

Op de metro naar harajuku werd katie al flink aangestaard, dus dat begon al goed, eenmaal aangekomen bij harajuku was het nog vroeg. Dus zijn we eerst naar de bekende meiji tempel geweest die er vlakbij ligt. Hier hebben we mooie fotos gemaakt, ook nog van een bruidstel wat daar ging trouwen. We hebben voor het betreden van de tempel onze handen gewassen, eerst links, dan rechts en daarna met je linkerhand je mond wassen. Hier hebben we ook nog onze wens opgeschreven, die later in een boom gehangen wordt.

Nadat we de hele meji tuin door gelopen zijn, gingen we terug naar de brug. Daar waren inmiddels de eesrte geariveerd. Ook katie zocht een plekje op, op de brug. Verveolgens werden er tientallen fotos van haar gemaakt, en werd ze ook nog gevraagd voor een tv interview van IRC station. Ook werd ze door andere jongeren op de brug gevraagd voor een gezamelijke foto, en heeft ze nog een zelfgespoten waaier van een jongen gekregen, die ook verkleed op de brug stond.


Daarna zijn we de daiso nog ingedoken, dat is de 100 yen shop, waar bijna lles 100 yen kost.
Een levensgevaarlijke winkel, maar katie heeft een leuke lunch set gekocht voor haar volgende school. Moeder was intussen een pafje aan het roken, en we konden de verleiding neit weerstaan om toch nog even in de lolita winkel te kijken. Ook hier weer een volle tas.

Na dit avontuur gingen we door naar de volgende, het wijk akihabara. Het mekka voor elektronica, manga, anime en ons maid cafe waar we naar toe gingen. Moeders had het geweten. Na eerst de weg kwijtraken, was er gelukkig een lieve japanse jongen die ons de weg wees, (anders zaten we daar nog steeds) en katie zag in haar ooghoek het @home maid cafe (google die maar eens). Nadat we eerst in de verkeerde rij hadden gestaan, hebben we vervolgens een uur in de rij getsaan om binnen te komen, zo druk was het. En we moesten entree betalen.
Bij binnenkomst werden we van alle kanten begroet door alle maids. We kregen een kaart, en besloten te gaan voor de asociaal grote ijsjes met veel suiker en slagroom. Toen onze bestelling gebracht werd, moesten we onze hand in een hartje vouwen en samen het eten gezegd op zijn maids. Na ons heerlijke ijsje, ging Katie nog op de foto met een van de maids, en kregen we lidmaatschaps pasjes. We zijn nu officieel masters. We waren wel blut naar dit bezoek, maar het wat het waard, want zoiets kan alleen in Japan!

Maar Katie was nog niet uitgeshopt, want die vond een groot manga/anime warenhuis. Waar ze naar buitenliep met een leuk anime figuurtje (voor de kenners, haruhi figma figure 002) en een cd ( single van de anime k-on). Dus die centjes gaan er goed doorheen.

En savonds zijn we nog doorgegaan naar een andere wijk, waar heel veel werd gegokt, met allemaal klein balletjes die met hoge vaart door de machines gieren. Bakken voor balletjes stonden naast de gokkers, en het geluid was oorverdovend. Hier hebben we lekker bij de maccie een burgertje gegeten, aangezien die ijskolus van het maid cafe al een flinke bodem had gelegd.

Hierna terug naar ons hotelletje, lekker slapen.

Groetjes Katie en Anita

De sake tonnen bij de meji shrine

Moeders presenteerd; gestutte bomenZon lantaan paal paste helaas niet in de koffer

Katie wordt beroemd ;)
Van de jongen rechts een mooie waaier gehad
Met een andere lolita

De Japanse Kredietcrisis is voorbij!

Konban wa,

Wat een dag vandaag, en wat een hoop mensen hebben we gezien.
Nadat we rustig ontwaakt waren van onze bedden zijn we overgegaan op een lekker ontbijtje, en op naar de metro voor ons tokyo avontuur!
Katie had natuurlijk na drie keer kijken de metro al door, dus daar zaten we dan in de metro naar shibuya. Alles is hier trouwens spikkiespan schoon,　moeders voelt zich zelfs schuldig als ze een peukkie op de grond moet gooien. De mensen zijn overigens ook erg beleefd, daar kunnen wij nog wat van leren. Maar terug naar shibuya, het hippe shopping district, voor zij die niet van vreemde kledingstijlen zoals onze katie houdt. Hier zijn we naar het standbeeld van de hond hachiko geweest, en vervolgens het bekende warenhuis shibuya 109 ingelopen.
Wat een gekte daar, uitverkoop, en uitverkoop in een warenhuis in japan betekent tientallen japanse meisjes die je schreeuwend naar hun winkeltje lokken.
we hebben dit 5 verdiepingen volgehouden, en waren er toen hard wandeld uitgelopen (=gevlucht).

Vervolgens zijn we lopend naar harajuku gegaan, waar we op weg daar naartoe de verklede jongens en meisje al zagen lopen. Dan weet je dat je goed zit.
Na wat omgeloop en gezoek naar een bank, kwamen we bij de takashite dori, de straat uit katies droomwereldje. Wat een drukte, maar we keken onze ogen uit! Katie kwijlde zelfs een beetje.
Maar moeders kreeg langzaamaan een nicotine tekort, dus nadat Katie haar eerste jurkje bij closet child had gekocht (2e hands lolita winkel) zijn we neergestreken op een terrasje bij een restaurantje. Katie had veel bekijks als westerse lolita, en het plekje was uitermate geschikt om even lekker te gaan mensen kijken. Maar toen arriveerde katie in de hemel, een grote ruimte met een en al lolita, jurken, blousen, nog meer jurken, vestje, rokken en accesoires. in de uitverkoop. Je snapt hem al, we hadden zoveel gekocht dat we het eerst bij het hotel af moesten leveren voordat we verder konden gaan.

Nadat we langs ons hotel waren geweest, gingen we door naar shinjuku. Als er ergens menselijke files bestaan, dan is het daar wel (daar ligt overigens het drukst bezochte treinstation van de wereld, met dagelijks meer dan 3 miljoen bezoekers, en daar moeten wij maandag opstappen).
Hier zijn we naar het studio alta warenhuis geweest, waar op de 8e verdieping de showroom was van volks, het japanse merk voor ball jointed dolls. Helaas was katie`s budget niet hoog genoeg meer om er een mee te nemen, want de goedkoopste kwam op ruim 400 euries.

Tot slot weer terug naar harajuku geweest, om stiekem weer even naar hetzelfde winkeltje terug te gaan, en hier weer met een volle tas naar buiten gelopen.
Daarna lekker gegeten in het hippe harajuku, waar we de enigste buitenlanders in de hele zaak waren (en er was een zit-rookruimte voor die mutti).

Nu zijn we moe, dus alleen nog een ijsje en naar bed

Groetjes Anita en Katie

Veel plezier met de foto:s

Katie bij het hachiko beelditziht over het drukke kruispunt van shibuya
Plastic eten in de etalage, om je keus te maken

Japans meisje in harajuku
Ingang van takeshite dori,
Uitgang van takeshite dori
Cosplay van bekende anime (japanse tekenfilm) zwart wit combi plus nieuwe schoenenBaby blauwe comb

Katie` s eigen lolita kimono

Katies avondhap (surayaki) met heel ei
Moeders persoonlijke favoriet (het hoedje),
at ze hier showt.
Katies 5e combinatie